ACILARI KURUTMALISIN YÜREĞİNDEKİ SAYFALARDA. UMUT OLMALI HEYECAN OLMALI YESİL GÖZLERİNDE HÜZÜNLERDEN KEDERLERDEN UZAK OLMALISIN HAYAT BULMALISIN,HUZUR DOLMALISIN İŞTE YAŞAMAK BU, NEFES ALMAK BU DEMELİSİN GÖZLERİMİ DÜŞÜNDÜKÇE DAHA FAZLA SEVMELİSİN BENDE SENİ SENİN GİBİ ÖYLE SEVMELİYİM KORKTUĞUMDA SIKICA SARILABİLMELİYİM SANA ÜŞÜDÜĞÜMDE SOĞUKTA TİTREDİĞİMDE SEN ISITMALISIN BENİ YÜREĞİNLE ÇOCUKLAŞIP AĞLADIĞIMDA OKŞAMALISIN SAÇLARIMI TESELLİM OLMALISIN TESELLİN OLMALIYIM YÜREĞİNDE MERHAMET DÜŞÜNCELERİNDE VİCDAN OLMALI BÜTÜN GÜZELLİKLERE KALBİNDE YER AÇMALISIN DÜŞENLERİN DOSTU, GÜLENLERİN HUZURU AĞLAYAN HERKESİN UMUDU OLMALISIN YAĞMUR GİBİ YAĞMALISIN BİR ADIM GELENE ŞİMŞEKLER GİBİ ÇAKMALISIN KARANLIKTA GEZENE SEN HEP BÖYLE OLMALISIN BEN SENİ SEVDİĞİMDEN GURUR DUYMALIYIM ACILARA GÜLÜMSEYEBİLMELİSİN HAYAT DENİZİNDEN ATTIĞI HER OLTAYA GÜLÜCÜKLER TAKILMALI,UMUTLAR YAKALAMALISIN UMUTLARIN BUGÜN DOĞMUŞ BEBEK GİBİ OLMALI GEÇEN HERZAMAN BÜYÜTMELİ ONLARI BAZEN KÜÇÜK BİR TEBESSÜMÜN YAŞATMALI BENİ BAZANDA KOCA BİR YÜREKTEN AKAN SEVGİN SEVDAMIZ SINIRSIZ VE ÖLÜMSÜZ OLMALI NE VARSA HAYATTA DAİR PAYLAŞMALISIN BENİMLE ACILARINI SEVİNÇLERİNİ VE KORKULARINI BİLMELİYİM GÖZYAŞLARIMIZI GİZLEMEDEN AĞLAYABİLMELİYİZ SEVİNÇLERİMİZİ PAYLAŞIP GÜLEBİLMELİYİZ KORKULARINI ANLATMALISIN HİÇ ÇEKİNMEDEN KORKTUĞUNDA HİÇ KİMSELERİN BİLMEDİĞİ SIĞINAĞIN OLMALIYIM... KORKULARI BİRLİKTE YENMELİYİZ SEVMEDİKLERİNİ SÖYLEYEBİLMELİSİN BANA BENDE SANA İÇİMDE OLMALISIN YANIMDA YOKSAN BİLE VARLIĞINI HİSETMELİYİM FİZANDA OLSAN BİLE TUTKUNSAM YANIKSAM SEVDALIYSAM SANA BEDELLİ ÖLÜM OLMAMALI,YAŞATMALI BENİ SENNİ VAZGEÇİLMEZİN BEN OLMALIYIM SENDE BENİM VAZGEÇİLMEZİM OLMALISIN PAYLAŞMAK İSTEMEDİĞİN TEK VARLIK BEN OLMALIYIM SEN PAYLAŞILMAZIM OLMALISIN BENİ HERŞEYİMLE KABULLENMELİSİN BEN BUYUM, DİYEBİLMELİYİM KORKUSUZCA HÜZÜNLENDİĞİMDE HUZUR BULDUĞUM KUÇAK MUTLULUĞUMDA SARILDIĞIM BEDEN OLAMLISIN BÜTÜN ŞARKILARIM SANA HİTAP ETMELİ BÜTÜN SOHBETLERİMİN KONUSU SEN OLMALSIN BİR ANDA DÖRT MEVSİMİ YAŞATMALISIN BANA SEVGİNLE KIŞ ORTASINDA BAHARI GETİRMELİSİN BENİ DÜŞÜNDÜĞÜNDE GÜNEŞ DOĞMALI ŞEHRE BİRDAHA ASLA BATMAMALI BEDENİMDEKİ BÜTÜN HÜCRELERİMDE SEN OLMALISIN DAMARLARIMDA SEN DOLAŞMALISIN DAMARLARINDA DOLAŞMALIYIM KAN YERİNDE HÜCRELERİNDE HİSETMELİSİN BENİ BENDE SENİ CANIMM OLMALSIN SEN YAŞATMALISIN BENİ CANIN OLMALIYIM BENDE SENİN BEN BENİ SENDE YAŞAMALIYIM SENDE SENİ BENDE YAŞAMALISIN MASALLAR ANLATMALISIN AŞKA DAİR SEVDALAR İŞLEMELİSİN YÜREĞİNLE YÜREĞİME AYRILIK KELİMESİ GEÇMEMELİ SÖZLERİNDE SEN SAÇLARIMI OKŞARKEN YANIMDAYKEN BİLE YÜREĞİNDEKİ DENİZLERDEN HASRET ŞİİRLERİ HAYKIRMALIYIM BÜTÜN ÇILGIN DALGALAR FISILDAMALI KULAĞINA YESİL GÖZLERİN YAŞAMIMIN TEK NEDENİ OLMALI SAÇLARIN RÜZGAR OLUP GÖZYAŞLARIMI KURUTMALI UZAKLARDA OLSAK DÜŞÜNMEMELİYİZ MESAFELERLE AYLARI ZAMAN KAVRAMI OLMAMALI İÇİMİZDE SEVGİMİZ BÜYÜMELİ,SIĞMAMALI YÜREĞİMİZE TAŞMALIYIZ IRMAKLAR GİBİ COŞMALAYIZ İLKBAHARDA DERLER MİSALİ ÇÖLLERDE VAHA OLMALIYIZ BOZKIRLAR SEVGİMİZLE YEŞİLE DÖNMELİ GÖZLERİN KARANLIKTA IŞIĞIM OLMALI SÖZLERİN BİLİNMEZLİKLERE UÇURMALI BULMACALARIN OLMALIYIM BENİ SEN ÇÖZMELİSİN İPUÇLARIN OLMALIYIM Kİ RAHATLAYABİLESİN BENİM OLMALISIN BENİMSİN DİYEBİLMELYİM SENİN OLMALIYIM BENİMSİN DİYEBİLMELİSİN BÜTÜN DUYGULARIN BENDE YOĞUNLAŞMALI SEVİYORSAN TEK SEVDİĞİN BEN OLMALIYIM KIZABİLMELİSİN ÇAĞIRIP BAĞIRABİLMELİSİN KÜSEBİLMELİSİN BANA ARASIRA ÇEKİP GİTMELİSİN GERİ BANA GELEBİLMELSİN YENEBİLMELİSİN GURURUNU SEVDİĞİNİ DEFALARCA SÖYLEMELİSİN NEFRETİNİ BÜTÜN AÇIKLIĞIYLA HAYKIRABİLMELİSİN SENİ HERHALİNLE SEVEBİLMELİYİM SANA VE BANA AİT NE VARSA PAYLAŞMALIYIZ SEVMELİYİM HİSETMELİYİM SENİ DÜŞÜNCELERİNDE YALNIZ BEN OLMALIYIM HAYALİMLE YÜREĞİNİ BEN SÜSLEMELİYİM VE DE ATEŞİMLE SEN YANMALISIN YÜREĞİNLE SARMALI,GÖZLERİNLE ISITMALISIN TENİME HER DOKUNUŞUNDA BEN İNLEMELYİM SEN HİÇ TATMADIĞIN KADAR ZEVK ALMALISIN VE HİÇBİR ZAMAN DOYMAMALISIN BANA BENDE SANA DOYMAMALIYIM DÜRÜSTLÜĞÜN DESTANINI ÖĞTERTMELSİN BANA SONRA CAHİLLİĞİMİ YÜZÜME VURMAMALSIN GİT DEDİĞİNDE SURAT ASMADAN GİTMELİYİM KAL DEDİĞİNDE ATEŞİNLE DAHA ÇOK YANMALIYIM ALLAHTAN SONRA TAPTIĞIM TEK VARLIĞIM SEN OLMALSIN BÖYLE SEVMELİSİN BENİ BENDE SENİ, SENİN RUHUN BENDE OLMALI BENİM RUHUMDA SENDE SEN ÖLDÜĞÜNDE BEN YAŞAMAMALIYIM İŞTE BİRTANEM BÖYLE SEVMELİSİN BENDE SENİ KABULÜMSÜN VAZGEÇİLMEZLERİNLE OLMAZSA OLMAZLARINLA BEN SENİN KABULÜNSEM,

HAZIRIM SENİNLE TÜM SAVAŞLARA...

PELİNKOMMM

 

NOPTİK

Gülümse

Dostun yüzüne gülümsemek sadakadır.

Çünkü ; yüz,

Kitabin kapağıdır.

Kalbin aynasıdır.

Aksiyonun ve hareketin öncüsüdür !..

***

Fakat !..

Aşırı gülmekten sakin !..

Çünkü ;

“Aşırı gülmek kalbi öldürür.”

***

Gülümse ;

Sinirlerin gevşesin !..

Dertlerin çözülsün,

Üzüntülerin yok olsun !..

Ruhun, aydınlansın !..

Kalbin ferahlasın

Fakat hiç düşündün mü ?

Bir yanda kahkahalar,

Diğer yanda asık suratlar.

Hoş mu ?!..

Su halde;

Ne kahkahalar arasında boğul !..

Ne de asık suratlı ol !..

İkisinin arasını bul !..

Çünkü her şeyin ortası iyidir…

***

Gülümse !..

Çünkü gülümsemek;

Huzurun habercisidir.

Mutluluğun görüntüsüdür.

İçtenliğin vazgeçilmez parçasıdır.

Gülümse ve bunda samimi ol !..

Zira samimi olmayan gülümseme,

Sahteciliktir…

İki yüzlülüktür!..

***

Gülümse !..

Çünkü asık surat;

Değerliyi de,

Makamı da,

Mali da değersiz kılar.

Hayati yaşanmaz hale getirir!..

Düşün !..

Sıkıntılı bir hayatta,

Malin ne değeri kalır ?

Makamın ne değeri kalir ?

Rütbenin, şöhretin ne değeri kalır ?

Mesela iyi düşün !..

Evini, dünyanı, hayatini..

Cehenneme döndüren,

Asık suratlı bir kadının,

Güzelliği neye yarar ?!..

***

Gülümse !..

Çünkü ;çevrendeki her sey gülümsüyor;

Çiçekler gülümsüyor,

Ağaçlar, ormanlar gülümsüyor,

Denizler, nehirler gülümsüyor.

Gökyüzünde yıldızlar gülümsüyor.

Havada uçuşan kuşlar, kelebekler gülümsüyor.

Yerdeki böcekler gülümsüyor.

Ve ilkbaharıyla, sonbaharıyla,

Yazıyla, kışıyla..

Bütün bir dünya gülümsüyor.

***

Gülümse ki ;

Hayatin karmaşası içinde kaybolmayasın !...

Gülümse ki ;

Çevrendeki güzelliğin farkına varasın,

Gülümse ki ;

Asık suratlı olmaktan,

Çirkin görünmekten,

Karabasanlardan,

Karanlık hayattan,

Kirli kalpli olmaktan kurtulasın!...

***

Gülümse !..

Çünkü insan,

Gülümsemeye yatkın bir yaratıktır.

Fakat farkında değil !..

Aç gözlülük olmasa,

Bencillik olmasa,

Kötülük yapma duygusu olmasa ..

İçinde beslediği nefis ve şeytan olmasa

İnsan Asık süratli olabilir mi ?

***

Gülümse !.

Ve kendi yasam tarzınla,

Kendi özel gözlüğünle,

Kendi özel düşüncenle

Dünyaya bak !..

Unutma ki ;

Yasam tarzın iyi,

Düşüncen temiz olursa;

Hem dünyayı gösteren gözlüğün,

Hem de görünen dünyan temiz olur !..

Dikkat et !..

Gözlüğün buğulanmasın !..

Gördüklerin bulanık olmasın.

Ve dünyan kararmasın !...

***

Gülümse !..

Ve İyi bil ki ;

Asık suratın,

Hırçınlığın,

Kızgınlığın,

Kimseye faydası yoktur.

Çünkü ;

“Keskin sirke,

Yalnız küpüne zarar verir

NOPTİK

Oturmuş seni düşünüp ağlıyorum..Seni, gidişini, sevişini, herşeyini...Unutamıyor işte seni şu yaralı yüreğim...Seni düşünüyorum bu gece, karanlık gökyüzünde...Simsiyah gökyüzünde parlayan yıldızları seyrediyorum..Onları sana benzetiyorum, kararmış yüreğimin bir köşesinde yanan meşale misali... Dedim ya, seni düşünüyorum bu gece..Beni sevdiğini, bana nasıl baktığını, bana nasıl güldüğünü...Ellerimi nasıl tuttuğunu, ellerini nasıl tuttuğumu, büyüyen bir ateş gibi sevgimizin nasıl çoğalıp artacağını..Ve birgün ansızın bırakıp gidişini... Son vedanı hatırlıyorum, fotoğrafında gözlerime ağlarcasına baktığını, gözlerini yüreğime gömdüğünü hatırlıyorum..Bir daha çıkamasın diye...Çıkamadılar zaten kalbimden gözlerin, ölüler dirilirler mi ki gömülenler çıksın, gitsin..Gittin son bir veda ile, gözü yaşlı olarak gidişinin ardından dakikalarca baktım, ağlamaklı bir şekilde..Sıkıldım, üzüldüm, perişan oldum ama ağlamadım... Ağlayamadım, engel oldu gururum, engel oldu sevgim..Benden çok uzaklardasın, belki birdaha asla geri dönmemecesine..Unutma ki özledim seni deliler gibi, özlüyorum hala... Sen bir yerde ben bir yerde, yinede sönmedi sevgimiz..Aksine çoğaldı dağlar gibi oldu hasretimiz...Hep seni hayal eder, hep seni düşünürdüm, bir zamanlar sesini duyunca yaşar, duyamayınca ölürdüm..Aradın beni aylarca bir sevgi uğruna, ne yazık ki, ihmal edildin bir hata uğruna..Kırıldın, ağladın, affettin ama hep sevdin.. Beni sevdin gülüm beni, kalbi kırık bir vefasızı...Yine ihmal edildin, yine unutuldun bir hiç uğruna..Yine kırıldın, yine ağladın, yine affettin...Sevdiğini en mutlu gününde öldürdün ve ardına bile bakmadan gittin...Beni, benle başbaşa bıraktın, yıkıldım, üzüldüm, kırıldım...Senden ayrılınca kaldım çaresiz, sevgisiz ve birde sensiz..Hep sensizdim zaten, ama şimdiki kadar asla değil...Parçalanmış bir kalbe sahip oldun mu sen hiç..Parça parça edilmiş, yıkık ve virane, bir o kadarda vefasız...Önceleri üzüldüm, yıkıldım ama asla ağlamadım... Geldi geçti deyip senide gözlerin gibi kalbime gömdüm...Unuttum dedim, unutacağım dedim, unutamıyorum dedim, unutamam dedim...Önce gözlerin, sonra sen çıktın kalbimden..Bir vicdan azabıdır başladı ölü yüreğimde..Hiçbir şey kalmadı, senden başka kalbimde..Hatıraların, gözlerin ve sözlerin...Şiirlerini, yazdığın yazıları getirdiler bana, beni kahreden şiirlerini...Vefasız dediğini duydum, yıkıldım..Düşündüm seni gecelerce daima tek başıma, şiirlerin öldürdü, hasretin yaktı yüreğimi, kırıldım, üzüldüm, yıkıldım ve en sonunda ağladım... Sadece üç kişi ağladık senin için...Ben, kalbim ve gözlerim... Sana yandım, seni sevdim, seni hatırladım heryerde...Belki birgün sesini duyarım umuduyla telefonunu bekledim günlerce, telefon gelmeyip sesine hasret kalınca ağladım..Sana yaptıklarımı ancak o zaman anladım...Duydum ki kalbini vermemişsin kimseye, olurda içinde görürler beni diye...Benim kalbimide istediler, ama vermedim kimseye, olurda içinde seni görürler diye...Gökyüzü yıldızlarla doluydu, ben hep seni düşünürken...Hüzün yıldızları koydum adlarını, seni hatırlatıyorlar diye..Aynı onlar gibi sende benden çok uzaklardaydın..Hep göz kırpardın uzaktan, sessizce..Bense hep seni bekledim kırık kalbim, yaşlı gözlerimle...Bazen hayallere dalıyorum, seni düşünüp ağlıyorum, seni ve sevgini arıyorum hep kalbimde...Düşmüyor adın hiç dilimden...Öleceğim gülüm bir gün ben, senin sevginden, senin derdinden... Bir gün göreceğim yine belki seni..Seni, beni unutmuş bir şekilde ve benim olmayan seni... İşte o an sevgimin gözyaşlarını hatırlayacağım..Ve yine bir köşeye oturup ağlayacağım... Yemin ettim senin üstüne sevmeyim başkasını diye..Ve heryerde, her zaman tekrarlıyorum sözlerimi... Seni unutmam için canıma kıysalar bile...Karşılık olarak dünyayı verseler bile, darağacı kurup idam etseler bile..Senden başkasını asla sevmeyeceğim...

NOPTİK

Tek kanatlı,solgun düşlerimi, yüzünde kanayan o kutsal ışıkla aydınlatan
sonsuzluk meleğim...

SANA NEYİ ANLATAYIM ? EVET YALNIZIM...

Sadece bunu söyleyip susmak isterdim...Ebediyyen susmak.Çünkü canım
acıyor...Konuştukça,arzuladıkça,özledikçe,en kötüsü yaşadıkça canım acıyor.

Ruhumu yaktıktan sonra şimdi de damarlarımda dolaşan sensizliğin etimi yakan
acısını mı?O acıyı uyutsun diye sığındığım,ama sevgini orada da hep ama hep
kaybettiğim soğuk rüyalarımı mı?Odamın tavanındaki yoksulluğumu ve
kimsesizliğimi harç yapıp içine doldurduğum o derin,o sonsuz çatlakların
altında ,sen,diye her gece koynuna girdiğim o zamansız ölümlerimi mi?

Şimdi burada değilsin.Ama beni duyabiliyorsun,biliyorum.Kapat gözlerini
benim için ve dinle n'olur.Çünkü bunu sana ancak bir kez söylemeye cesaretim
var.Seni ait olduğun çevre için değil,bana ait olman için değil,karşılığında
beni sevmeniz için değil. Sadece sen olduğun için sevdiğimi
söyleyebilseydim...Ne zaman sevgine acıksam kendi kalbimi yedim.

Kendi etimi...Aşkımı....Ruhumu yedim.

"YÜREĞİMİN EN SAKLI YERİNDE YALNIZCA SENİN ELİN DOLAŞMIŞTI"

Seni yollarca,şehirlerce uzağından sevdim.

Seni kelimelerce,şiirlerce yakınından sevdim.

Seni,dünya üzerinde sanki ilk kez benim için kalemi eline alıp yazdığın
mektuplarca sevdim.

Seni umutsuzca, beklentisizce, hayallerce sevdim uzağından.

Zamanla kırgınlık kimlik değiştirdi ve vazgeçiş oldu benim için.Unutmanın en
ağırı unutamadan unutmaktır.Seni sonsuza kadar kaybetmek,kimlik değiştirdi
ve unutmak oldu benim için...

Anlamadın mı artık,varlığım sana acı vermek için değil,sadece seni
sevebilmek için yaşadım ben...Hala seninle geçireceğim anların telaşıyla
,tüketir gibi yaşıyorum sensiz geçen günlerimi...Seninle geçen zaman bir
daha tekrarı mümkün olmayan,doğaçlama bir melodi gibi benim için.Sanki
birlikte yazılmış kaderimizin sayılı dakikalarından an çalıyorum.Öyle
birikmişsin ki içimde...Seni yaşamakla tüketmem,seni sıradanlaştırmam mümkün
değil.İçime çektikçe çoğalıyorsun sevgili...

"Sevgilim,beni bensiz bırakma olur mu?Çünkü sen nereye gidersen git,ben
oradayım.Benim başka gidecek bir yerim yok.
Benim senden başka gerçeğim yok.Sende yaşıyorum ben sadece.

Senin kalbinin topraklarında yaşıyorum ben.Beni bensiz bırakma olur mu?


NOPİK

Olmuyor, bir türlü olmuyor. “Bana ne!” demeyi öğrenemiyorum  

 Her sabah uyandığımda kendi kendime “bugün hiçbir olaya tepki vermeyeceğimi etrafımda ne olursa olsun oluruna bırakacağım” diyerek güne başlıyorum fakat her gün kendimi yine birşeylere üzülmüş ve olanları sorgularken buluyorum.

Nasıl tepkisiz kalabilirim ki zaten. Sabah sabah yolda giderken ön arabanın camından dışarıya fırlatılan sigara paketi yada boş bir şaşal şişeyle güne başlamak hiç de motive edici olmuyor. Ayrıca bir de bu denli sıkışık bir trafikte sürekli olarak oradan ve buradan densizce öten krona sesleri varken. Sanki önümüz boşta biz ilerlemiyoruz. Oldum olası bu boş yere çalınan korna seslerini anlayamamışımdır zaten.

Sonra iş yerinde gazetelere göz atmaya başlıyorum ve yüreğim iki kat daha daralıyor “uyurken evi soyuldu...”, “kocasını ve çocuklarını vurdu”, “ kaptı kaçtı olayında ölüm”, “trafik canavarı bir kaç can daha aldı”, x ülkede deprem, y ülkede kasırga, “sporda kavga” vs. vs.

Tüm bunlar hayatımızın bir parçası olurken bir de iş yerindeki titre, statü, ego ve para savaşları içerinde boğuşuyor ve asıl yapmamız gereken yığınca iş varken bambaşka garip garip triplerle uğraşmak zorunda kalıyoruz. İşte maalesef “bana ne!” diyemiyorum.

Sonra akşam oluyor, iş bitiyor, işten çıkıp şöyle temiz hava almak için ve biraz hareket olsun diye metroya yada otobüs durağına kadar yürümeye başlıyorum ve hooooop yine sorunlar, bağıran insanlar, kornalar, bazı arabaların hız sınırını aşarak birikmiş suların üzerinden geçerek beni ıslatmaları, yol vermemek için arabayı üstüme üstüme kırmaları, yolda yürürken yayaların birbirlerine karşı “ben senden daha hızlıyım” edasıyla birbiri ardından omuz atmaları, metro yada otobüse binerken sıranın oluşturulmayıp “önce ben bineceğim ve boş olan yere ben oturacağım” yarışında bulunmaları, vs. vs. Ya olmuyor işte “bana ne!” diyemiyorum.

Kusura bakma anne, yapamıyorum. Senin istediğin gibi sakin kalamıyorum olanlar karşısında. Tepkisiz, kabullenmiş ve herşeyi oluruna bırakan bir uslubla güne başlasam da maalesef koşulların beni bu denli zorlamasıyla bu anlayışımı devam ettiremiyorum gün içerisinde. Üzülmemek, sinirlenmemek ve tepki göstermemek mümkün değil anne. Üzgünüm ama “bana ne!” diyemiyorum, senin istediğin gibi tepkisiz kalamıyorum...

NOPTİK